Service Rat · اختیارات · بو کشیدن

بو کشیدن

با بو کشیدن، شهردار از کنار یک بازیکن می‌گذرد و می‌فهمد طرف کدام تیم است: گربه یا موش. تمیزترین سلاحِ اطلاعاتیِ بازی است، و نسخه‌ی Service Rat از اختیار Secret Hitler است که به آن Investigate Loyalty می‌گویند.

چه‌کار می‌کند

وقتی این اختیار فعال می‌شود، شهردار مخفیانه یک بازیکن دیگر را انتخاب می‌کند و به او گفته می‌شود آن بازیکن طرف کدام تیم است: گربه، یا موش. نتیجه خصوصی است. فقط شهردار آن را می‌بیند، و شهردار آزاد است آن را اعلام کند، درباره‌اش دروغ بگوید، یا ساکت بماند. هر بازیکن فقط یک‌بار در هر بازی قابل بو کشیدن است، پس استخر هدف‌های مفید هرچه بازی جلو می‌رود کوچک‌تر می‌شود.

بو کشیدن همان لحظه‌ای که قانون موشِ محرک امضا می‌شود، خودکار فعال می‌شود. شهردار انتخاب نمی‌کند از آن استفاده کند یا نه؛ به او داده می‌شود. اپ شهردار را در انتخاب یک هدف راهنمایی می‌کند و پاسخ را به‌صورت خصوصی نشان می‌دهد.

کِی باز می‌شود

بو کشیدن فقط در بازی‌های بزرگ‌تر وجود دارد، و زمان‌بندی‌اش به تعداد بازیکن‌ها بستگی دارد:

• 9 تا 10 بازیکن: در اولین و دوباره در دومین قانون موش فعال می‌شود: دو بو کشیدنِ زودهنگام.
• 7 تا 8 بازیکن: در دومین قانون موش فعال می‌شود.
• 5 تا 6 بازیکن: هرگز ظاهر نمی‌شود: بازی‌های کوچک به‌جایش از نگاه به پوشه استفاده می‌کنند.

این ورودِ زودهنگام در بازی‌های بزرگ اهمیت دارد: در بازی‌های 9 تا 10 نفره، گربه‌ها می‌توانند پیش از رسیدنِ مسیر قانون موش حتی به نیمه، دو خوانش از جمع بگیرند، که دلیل اصلیِ زنده ماندنِ بازی‌های بزرگ برای طرف خوب است.

نتیجه چه چیزی را نشان می‌دهد (و نشان نمی‌دهد)

یک بو کشیدن طرف را نشان می‌دهد، نه نقش را. نتیجه‌ی «طرف موش» به شما می‌گوید آن بازیکن در تیم شرور است، اما نه اینکه یک خودفروشِ معمولی است یا موش خدماتی. نکته‌ی مهم: موش خدماتی هم مثل «طرف موش» خوانده می‌شود، پس بو کشیدنِ او دقیقاً مثل بو کشیدنِ یک خودفروش برمی‌گردد. نتیجه‌ی «طرف گربه» یک گواهیِ سلامتِ تمیز است: آن بازیکن واقعاً در تیم خوب است.

چطور از آن استفاده کنید

به‌عنوان یک شهردارِ گربه

کسی را بو بکشید که رفتارش واقعاً مبهم است، نه هم‌پیمانِ آشکارتان و نه دشمنِ آشکارتان. یک خوانشِ تمیز از یک بازیکنِ ساکت، او را برای باقی بازی به نامزدی مورد اعتماد تبدیل می‌کند. یک خوانشِ کثیف به جمع یک هدفِ تأییدشده می‌دهد. بعد حقیقت را با صدای بلند بگویید، و بگذارید بقیه تأییدش کنند یا ردش کنند.

به‌عنوان یک شهردارِ خودفروش یا موش

بو کشیدن بهترین دروغ شماست. یک گربه را بو بکشید، بعد اعلام کنید «طرف موش» درآمد تا یک بازیکنِ مورد اعتماد را بسوزانید. یا یک هم‌تیمی را بو بکشید و علناً تبرئه‌اش کنید. چون نتیجه خصوصی است، ادعایتان قابل‌بررسی نیست: تا وقتی کس دیگری همان فرد را بو بکشد و دو داستان به هم بخورند. خطر، زیاده‌روی است: اگر خیلی گربه‌های کثیف ادعا کنید، جمع متوجه می‌شود هر خوانشی که می‌دهید به نفع تیم بد است.

جایگاهش در تصویر بزرگ‌تر

بو کشیدن یکی از پنج اختیار شهرداری است. مجموعه‌ی کامل و جدول دقیق باز شدن، در مرکز اختیارات هست، و چون برنامه با اندازه‌ی میز عوض می‌شود، خواندنش در کنار تعداد بازیکن‌ها چطور بازی را عوض می‌کند ارزش دارد. تازه‌وارد کل چرخه‌اید؟ راهنمای طرز بازی یک دور را سر تا ته پوشش می‌دهد.